Vanaf januari ben ik nieuwe 2 nieuwe therapieën aan gegaan. Ergotherapie en Fysiotherapie.. Dit maakt deel uit van revalidatie. Ik ging al naar psycholoog wat ook een onderdeel is van de revalidatie.
Het duurde even voor dat ik kon beginnen met Ergo en de fysiotherapie, in januari ben ik begonnen. Ben inmiddels al eventjes bezig en krijg goede reacties van mijn therapeuten. De ergotherapeut verteld me regel matig dat ze nog nooit iemand heeft gezien die alles zo snel op kon pakken (heb al is vaker van dit soort therapie gehad dus erg raar is het niet)
Afgelopen donderdag was een zware dag, ‘s morgens om 8 uur moest ik al in het ziekenhuis zijn. Heb die ochtend eerst Ergotherapie gehad, mocht zelf een beetje bepalen wat we die dag gingen bespreken. Uiteindelijk ging het erg goed, en nu proberen de dingen in het dagelijk leven toe te passen
Volgende therapie was die dag bij de psycholoog. Ik vond het een heel moeilijk gesprek, maar wil toch proberen er wat over te schrijven. Eigenlijk is altijd de eerste reactie van M, wat zit je toch gespannen, zie je er tegen op? Ja dat zie ik inderdaad…..
Ze had me de vorige keer gezegd dat ik moest gaan proberen het perfectionisme wat los te gaan laten.. meer tijd voor mezelf te gaan nemen in plaats van alle tijd aan school te besteden… Ik legde de lat steeds hoger, een 9 was ik niet blij mee dat moest beter kunnen!! Ik maakte mezelf er gek mee, want zelfs ‘s nachts zat ik vaak nog met de boeken in mijn bed.
Dit is helaas ook niet zo goed gelukt, want als ik minder tijd aan school besteede ging ik wel weer meer tijd aan iets anders besteden en nog niet de rust voor mezelf terug vinden. Heb in mijn tentamen week een paar cijfers terug gekregen waar ik absoluut niet blij mee ben, en de conclussie was al weer snel gelegd… Ik moet meer aan school doen… Dit is mijn examen jaar en wil het toch wel halen.
Dit vertelde ik haar, en ze had het ook niet verwacht dat het in 1 x zou gaan lukken en dat hoefde ook helemaal niet. " maar voelt het voor jou ook zo? " Nee zo voelt het niet.. naar mijn idee moet ik dit in 1 x goed doen.
Ze heeft me laten zien hoe mijn denk wijze gaat.. Alles wat er gebeurd betrek ik op mezelf.. alleen dan alles op een negatieve manier. Als de hele klas een slecht cijfer haalt en hun de conclussie leggen dat het vast het proefwerk was die moeilijk was. Maar ik krijg dat niet voor elkaar in mijn ogen ligt dat aan mij en moet ik meer tijd er aan besteden. Ik schrok best hoe ze dat uit tekende… wist niet dat ik het zo sterk deed.
En als er wat positiefs gebeurd betrek ik het meestal op anderen…
Ach dan zal het proefwerk wel gewoon makkelijk geweest zijn.
Vond het een moeilijk gesprek… Maar denk dat het wel goed is dat ik er zo even op gewezen ben. Nu heb ik over 3 weken weer een afspraak staan. Tot die tijd moet ik toch proberen om de dingen meer los te laten, en meer tijd voor mezelf te gaan zoeken. G schema’s in te vullen en mijn gedachten om te buigen
Dit gaat niet makkelijk worden, maar ga wel mijn best doen!